Son zamanlarda beni mutlu eden bir şey varsa o da annemin yaşamının büyük bölümünde katlanmak durumda olduğu ağrılarının azaldığına tanık olmak.

Tanrı'nın duaları duyuyor olduğuna tanık olmak da aynı derecede mutluluk veriyor. Umut da..

Ben mi? Benim de artık gözlerimden yaşlar akıtan ağrılarım yok. Daha az yorgunum bedenen. Sanırım ki ölümden başka her şeyin çaresi gerçekten var. Sadece keşfedilmeyi bekliyorlar. Kim bilir belki bir gün gönül ağrılarını iyileştirecek bir ilaçta keşfedilir.

Ama ister miyim dersiniz?

Hayır. İnsan kalabilmenin ,tekamülün ateşte dövülmekten başka bir yolu var mı ki..

                                                                                                                    Sevgilerimle